ఒక అడవిలో ఉన్న గొప్ప చెట్టు కింద మహిషం నిశ్చలంగా మేడ్చి కూర్చుంది. అది ఎంతో దయగల, సహనంగా ఉండేది. అడవిలోని జంతువులందరూ దానిని గౌరవించేవారు. ఒకరోజు ఆ చెట్టు వద్దకు ఓ కోతి వచ్చింది. ఆ కోతికి ఆటలు చేయడం, ఇతర జంతువులను తికమక పెట్టడం అలవాటు. దానికి మహిషమూ చాలా దయగాఉంటుందని తెలుసు. "ఓహో! ఇంత పెద్ద దేహమున్నా, నువ్వు ఎంత నిస్సహాయంగా కనిపిస్తున్నావు!" అంటూ కోతి కళ్లు పెద్దగా చేసి నవ్వింది. మహిషం నిదానంగా తల ఊపుతూ, "కొంతవరకు నిజమే, నేను ఎవ్వరినీ బాధించను" అని చెప్పింది. కోతికి ఇంకొంచెం సరదా వచ్చేసింది. అది చెట్టు మీద నుంచి దూకుతూ, మహిషం పైకి ఎక్కేసింది. మహిషం మౌనంగా ఉంది. "నువ్వు ఇంత నిశ్చలంగా ఉంటే, నీ మీద వుంది ఉండి జ్వరం పట్టినట్లుంది!" అంటూ కోతి మళ్ళీ కౌగిలించిందీ, కొంత గడ్డి తీసుకొని మహిషం కొవ్వొత్తిలో పెట్టింది. మహిషం ఊపిరి పీల్చి, "ఈ ఆటలు నాకు ఇష్టం లేదు కోతి, దయచేసి వెళ్లిపో" అని చెప్పింది. కాని కోతి వినలేదు. అది కొన్నిసార్లు మహిషం చెవిలో పెద్దగా అరవడం, కొన్నిసార్లు దాని పొట్ట మీద తన్నడం మొదలుపెట్టింది. ప్రతి సారి మహిషం మౌనంగానే ఉంది. పక్కనే ఉన్న కాగితాల్లో ఒక మురికివాడ గల్లంతయ్యేలా, కోతి మహిషం మీద మళ్ళీ మళ్ళీ దూకుతూ దాన్ని అసహ్యంగా తికమక పెట్టింది. మిగతా జంతువులంతా దాన్ని చూసి, "ఈ కోతి ఎందుకీ మహిషాన్ని ఇంతగా హింసిస్తోంది?" అనుకున్నారు. ఒక రోజు కోతి ఇంకొంచెం దూరంగా పోయి గొడవ చేసింది. అది రాళ్లు తీసుకొచ్చి మహిషం మీద వేసింది. కానీ మహిషం ఇంకా ఆపుకోలేదు. పక్కనే ఉన్న మరొక జంతువు, "నీకు కోపం రాదా మహిషం? ఈ కోతి ఎంత హింసిస్తుంటే!" అని అడిగింది. మహిషం నిగ్రహంగా సమాధానమిచ్చింది: "ఈ కోతి చిన్నది, దాని బుద్ధి అలాంటిదే. ప్రతిసారీ నేను కోపపడి ప్రతీకారం తీసుకుంటే, ఈ అడవిలో ప్రశాంతత ఎలా ఉంటుంది? సహనం మనకు శక్తిని ఇస్తుంది." కానీ కోతి మాత్రం ఆలోచించలేదు. అది ఎప్పుడూ లాగానే మహిషం మీదకి వచ్చి మరోసారి తన్నేందుకు ప్రయత్నించింది. కానీ ఈసారి, అదే చెట్టు మీద ఉన్న పెద్ద కోయిలే, కోతిని గట్టిగా హెచ్చరించింది. "ఓ కోతి! నువ్వు ఇంతటా మహిషం సహనాన్ని పరీక్షించావు. ఒకవేళ ఇది నిన్ను గట్టిగా తన్నితే, ఎవరూ నిన్ను కాపాడలేరు. దయచేసి నీ ఆటలు ఆపు!" అని కోయిల చెప్పింది. కోతికి కొద్దిగా భయం వేసింది. అది ఆలోచించింది. "ఓహ్, నిజంగా! ఈ మహిషం తన శక్తిని ఉపయోగించలేదు కానీ, అది చేయగలదు. నేను ఇలా కొనసాగిస్తే, బలమైనవారు కూడా కోపపడతారు!" తర్వాత కోతి నడుత్తూ మహిషం దగ్గరికి వెళ్ళి, "బావున్నావా మహిషం? నేను నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టాను. ఇక నీకు హాని చేయను," అని చెప్పింది. మహిషం చిరునవ్వునీ ఇచ్చింది. "ధన్యవాదాలు కోతి. మనం ఒకరికొకరు సహనం చూపిస్తే, అందరం ఆనందంగా ఉంటాం," అని స్నేహపూర్వకంగా చెప్పింది. ఆ రోజు నుంచి కోతి తన ఆటలు మానేసింది. మహిషం తన సహనానికి, దయకి అందరి మన్నన పొందింది. అడవిలో ఉన్నవాళ్లు అందరూ, "సహనం ఎంత గొప్పదో!" అని చెప్పుకున్నారు. ఈ కథలోని నీతి: సహనం మనకి శక్తిని ఇస్తుంది. మనపై ఇతరులు అన్యాయం చేసినా, మనం మన నిగ్రహాన్ని కోల్పోకుండా ఉంటే, చివరికి గెలిచేది మంచితన