ఎప్పటి కాలంలోనో, ఒక సుందరమైన అడవిలో గొప్ప బలగలిగిన సింహం నివసించేది. అది అడవిలోని జంతువులన్నింటినీ భయపెట్టేది. ఓ రోజు ఆ సింహం చాలా ఆకలిగా ఉన్నప్పుడు, అది ఒక జింకను వేటాడింది. ఆ జింకను తినే సమయంలో, జింక గొంతులో ఉన్న పెద్ద ఎముక ఒకదాన్ని సింహం లాగ దాన్ని నోట్లో పెట్టుకుంది. ఆ ఎముక సింహం గొంతులో ఇరుక్కుపోయింది. సింహం ఎంతగా ప్రయత్నించినా ఆ ఎముకను బయటకు తీసుకోలేకపోయింది. దాంతో సింహం నొప్పితో కేకలు వేసింది. దాని గొంతులో నొప్పితో అది ఆకుపచ్చని చెట్ల మధ్య మెల్లగా నడుస్తూ సహాయం కోసం వెతుకుతూ తిరిగింది. అప్పుడు అక్కడే ఉన్న ఒక తెలివైన మట్టిగొన్నపిట్ట సింహం కేకలు విని దగ్గరికి వచ్చింది. "ఏమైంది రాజా? ఎందుకు ఇలా నొప్పితో ఏడుస్తున్నావు?" అని అడిగింది. సింహం తన తల దించుకొని, "ఓ మట్టిగొన్నపిట్టా, నేను ఒక జింకను తినేటప్పుడు లోపల ఉన్న ఎముక నా గొంతులో ఇరుక్కుపోయింది. నన్ను దయచేసి ఆదుకో. నన్ను ఈ నొప్పి నుంచి తప్పించు." అని వేడుకుంది. మట్టిగొన్నపిట్ట సింహాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించింది. దాని గొంతులో ఎముక ఉందని గ్రహించింది. అప్పుడు మట్టిగొన్నపిట్ట ఓ చక్కటి ఆలోచన చేసింది. "రాజా, నేను నీకు సహాయం చేస్తాను. కానీ నీవు నన్ను ఏమి తినవద్దు, నన్ను గాయపర్చవద్దు అని హామీ ఇవ్వాలి." అని పిట్ట చెప్పింది. సింహం తల ఊపుతూ, "నేను నిన్ను ఏమి చేయను, నువ్వు నన్ను నొప్పి నుంచి ప్రమాదం నుంచి కాపాడితే చాలు." అని అంగీకరించింది. ఆపాటి మట్టిగొన్నపిట్ట సింహం నోట్లోకి జాగ్రత్తగా దూకింది. తన నికి బలమైన ముక్కుతో ఆ ఎముకను పట్టుకుంది. కాసేపు ప్రయత్నించి, ఎముకను సింహం గొంతులోనుంచి బయటకు లాక్కొచ్చింది. సింహానికి నొప్పి తీరిపోయింది, అది తేల్కొని ఊపిరిపీల్చుకుంది. సంతోషంతో సింహం తన గొంతును ఉబ్బినట్టు ముచ్చెమట తుడుచుకుంది. "ఓ మట్టిగొన్నపిట్టా, నీవు నాకు ప్రాణం పోసినట్టు అయింది. నీకు ఎలాంటి సహాయం కావాలన్నా అడుగు." అని సింహం చెప్పింది. ఆ మట్టిగొన్నపిట్ట వినయంగా, "ఓ రాజా, నీవు నన్ను నీ నోట్లోకి అనుమతించావు. నేను నీ గొంతులోని ఎముకను తీసి నీకు ప్రాణం ఇచ్చాను. నాకు కావలిసింది నీ కృప మాత్రమే. నేను ఎప్పుడైనా తినిపోవాలన్నా, గాయపడిపోవాలన్నా కోరుకోను. నీవు నన్ను భద్రంగా ఉండనివ్వు." అని అంది. సింహం ఊసే లేని తీరులో, "నీవు నన్ను నా నోట్లోకి వెళ్లే అవకాశం పొందావు. అది చాలదా? ఇంకేం ఆశిస్తున్నావు?" అంటూ, పిట్టను నిర్లక్ష్యంగా చూసింది. ఈ మాటలు విన్న మట్టిగొన్నపిట్ట తీవ్రంగా బాధపడింది. కానీ అది సింహం మాటలను వినిపించకుండా అక్కడినుంచి పరిగెత్తి, చెట్ల మధ్య దాచుకుంది. ఆ తరువాత మట్టిగొన్నపిట్ట తన జ్ఞానాన్ని ఇతర పిట్టలకు చెప్పింది. "మిత్రులారా, ఎంతో పెద్దవారు, బలమైనవారు సహాయం చేసినను, వారు తిరిగి మనకు మంచి చేయాలని ఆశపడకూడదు. చాలా సార్లు వారు మన లాభాన్ని గుర్తించరు. మనం ధైర్యంగా సహాయం చేయాలి, కానీ ఎవరినీ నమ్మి మన భద్రతను మరిచిపోకూడదు." ఈ కథలోని నైతిక పాఠం: పెద్దవారి కృపకు ఆశపడక

ఎప్పటి కాలంలోనో, ఒక సుందరమైన అడవిలో గొప్ప బలగలిగిన సింహం నివసించేది. అది అడవిలోని జంతువులన్నింటినీ భయపెట్టేది. ఓ రోజు ఆ సింహం చాలా ఆకలిగా ఉన్నప్పుడు, అది ఒక జింకను వేటాడింది. ఆ జింకను తినే సమయంలో, జింక గొంతులో ఉన్న పెద్ద ఎముక ఒకదాన్ని సింహం లాగ దాన్ని నోట్లో పెట్టుకుంది. ఆ ఎముక సింహం గొంతులో ఇరుక్కుపోయింది. సింహం ఎంతగా ప్రయత్నించినా ఆ ఎముకను బయటకు తీసుకోలేకపోయింది. దాంతో సింహం నొప్పితో కేకలు వేసింది. దాని గొంతులో నొప్పితో అది ఆకుపచ్చని చెట్ల మధ్య మెల్లగా నడుస్తూ సహాయం కోసం వెతుకుతూ తిరిగింది. అప్పుడు అక్కడే ఉన్న ఒక తెలివైన మట్టిగొన్నపిట్ట సింహం కేకలు విని దగ్గరికి వచ్చింది. "ఏమైంది రాజా? ఎందుకు ఇలా నొప్పితో ఏడుస్తున్నావు?" అని అడిగింది. సింహం తన తల దించుకొని, "ఓ మట్టిగొన్నపిట్టా, నేను ఒక జింకను తినేటప్పుడు లోపల ఉన్న ఎముక నా గొంతులో ఇరుక్కుపోయింది. నన్ను దయచేసి ఆదుకో. నన్ను ఈ నొప్పి నుంచి తప్పించు." అని వేడుకుంది. మట్టిగొన్నపిట్ట సింహాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించింది. దాని గొంతులో ఎముక ఉందని గ్రహించింది. అప్పుడు మట్టిగొన్నపిట్ట ఓ చక్కటి ఆలోచన చేసింది. "రాజా, నేను నీకు సహాయం చేస్తాను. కానీ నీవు నన్ను ఏమి తినవద్దు, నన్ను గాయపర్చవద్దు అని హామీ ఇవ్వాలి." అని పిట్ట చెప్పింది. సింహం తల ఊపుతూ, "నేను నిన్ను ఏమి చేయను, నువ్వు నన్ను నొప్పి నుంచి ప్రమాదం నుంచి కాపాడితే చాలు." అని అంగీకరించింది. ఆపాటి మట్టిగొన్నపిట్ట సింహం నోట్లోకి జాగ్రత్తగా దూకింది. తన నికి బలమైన ముక్కుతో ఆ ఎముకను పట్టుకుంది. కాసేపు ప్రయత్నించి, ఎముకను సింహం గొంతులోనుంచి బయటకు లాక్కొచ్చింది. సింహానికి నొప్పి తీరిపోయింది, అది తేల్కొని ఊపిరిపీల్చుకుంది. సంతోషంతో సింహం తన గొంతును ఉబ్బినట్టు ముచ్చెమట తుడుచుకుంది. "ఓ మట్టిగొన్నపిట్టా, నీవు నాకు ప్రాణం పోసినట్టు అయింది. నీకు ఎలాంటి సహాయం కావాలన్నా అడుగు." అని సింహం చెప్పింది. ఆ మట్టిగొన్నపిట్ట వినయంగా, "ఓ రాజా, నీవు నన్ను నీ నోట్లోకి అనుమతించావు. నేను నీ గొంతులోని ఎముకను తీసి నీకు ప్రాణం ఇచ్చాను. నాకు కావలిసింది నీ కృప మాత్రమే. నేను ఎప్పుడైనా తినిపోవాలన్నా, గాయపడిపోవాలన్నా కోరుకోను. నీవు నన్ను భద్రంగా ఉండనివ్వు." అని అంది. సింహం ఊసే లేని తీరులో, "నీవు నన్ను నా నోట్లోకి వెళ్లే అవకాశం పొందావు. అది చాలదా? ఇంకేం ఆశిస్తున్నావు?" అంటూ, పిట్టను నిర్లక్ష్యంగా చూసింది. ఈ మాటలు విన్న మట్టిగొన్నపిట్ట తీవ్రంగా బాధపడింది. కానీ అది సింహం మాటలను వినిపించకుండా అక్కడినుంచి పరిగెత్తి, చెట్ల మధ్య దాచుకుంది. ఆ తరువాత మట్టిగొన్నపిట్ట తన జ్ఞానాన్ని ఇతర పిట్టలకు చెప్పింది. "మిత్రులారా, ఎంతో పెద్దవారు, బలమైనవారు సహాయం చేసినను, వారు తిరిగి మనకు మంచి చేయాలని ఆశపడకూడదు. చాలా సార్లు వారు మన లాభాన్ని గుర్తించరు. మనం ధైర్యంగా సహాయం చేయాలి, కానీ ఎవరినీ నమ్మి మన భద్రతను మరిచిపోకూడదు." ఈ కథలోని నైతిక పాఠం: పెద్దవారి కృపకు ఆశపడక