పూర్వకాలంలో ఒక గ్రామంలో వృద్ధురాలి జీవితం నిరుపేదగా సాగింది. ఆమె దగ్గర ఒక బంగారు గిన్నె తప్ప మరేదీ విలువైనది లేదు. ఆ గిన్నెను ఆమె తాతవారి ఆస్తిగా అందుకున్నారు. ఒక రోజు గ్రామానికి ఇద్దరు వ్యాపారులు వచ్చినారు. వారు పురుగులను, పాత వస్తువులను కొత్తవాటితో మారుస్తూ ఉంటారు. మొదటి వ్యాపారి పేరు మధు, రెండవదాని పేరు రాముడు. మధు కపట స్వభావం గలవాడు. కానీ రాముడు నిజాయితీగా ఉండేవాడు. వృద్ధురాలు తన కొడుకుకి మంచి విద్య కలిగించాలనుకొని ఆ గిన్నెను మార్చాలని భావించింది. ఆమె మనవరాలు సీతను పంపి, మొదట మధును పిలిపించిందీ. మధు ఇంట్లోకి వచ్చి, బంగారు గిన్నెను పరిశీలించాడు. గిన్నెను చూసి మధుది ఆశ చూపింది. అయితే, తన స్వార్ధాన్ని దాచుతూ వృద్ధురాలితో మాటాడాడు. “ఈ గిన్నె చాలా పాతది, దీని విలువ లేదు. నేను దీని బదులు చిన్నపాటి పిత్తల గిన్నె ఇస్తాను,” అని మధు తెలిపాడు. వృద్ధురాలు ఆశ్చర్యంగా అతనిని నిశబ్దంగా చూసింది. “మీరు మరి కొంత విలువైన వస్తువు ఇవ్వగలరా?” అని అడిగింది. “ఇది అంత విలువలేదు. మీరు సంపాదించుకోలేరు,” అని మధు తన మాటలు కొనసాగించాడు. వృద్ధురాలు నమ్మలేక, అతన్ని పంపింది. తర్వాత సీతను పంపి రాముడిని పిలిపించింది. రాముడు ఇంట్లోకి వచ్చి గిన్నెను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. “అమ్మగారూ! ఇది బంగారు గిన్నె. మీరు దీని బదులు చాలా విలువైన వస్తువులు పొందొచ్చు,” అని రాముడు సంతోషంగా చెప్పాడు. వృద్ధురాలు అడిగింది, “నిజంగా ఇది బంగారం అయితే, నాకు వీలైనంత మంచి మార్పిడి ఇవ్వగలవా?” రాముడు తన సంచిలోని బంగారు నాణేలను, వెండి వస్తువులను తీసి, అమ్మవారికి చూపించాడు. “ఇవి మీ గిన్నె విలువ. మీరు కోరుకుంటే ఇంకా వస్తువులు ఇవ్వగలను,” అని చెప్పాడు. వృద్ధురాలు ఆశ్చర్యంతో, “నా కొడుకుకు చదువు కొరకు ఇది ఉపయోగపడుతుంది,” అంటూ గిన్నెను రాముడికి అందించింది. రాముడు తన దగ్గర ఉన్న విలువైన వస్తువులన్నీ వృద్ధురాలికి ఇచ్చాడు. ఆమె ఆనందంతో కృతజ్ఞతలు తెలిపింది. రెండు వ్యాపారులు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు. రెండు రోజుల తర్వాత మధు తిరిగి వచ్చాడు, వృద్ధురాలు గిన్నెను రాముడికి ఇచ్చిందని తెలుసుకుని, కోపంతో ఊగిపోయాడు. “అతను తప్పు చేశాడు! ఇంత విలువైన బంగారు గిన్నెను ఎందుకు ఇచ్చావు?” అని ప్రశ్నించాడు. వృద్ధురాలు నవ్వుతూ చెప్పింది, “నిజాయితీ గలవారికి దేవుడే సహాయం చేస్తాడు. మీరు కపటంగా ప్రవర్తించారనే నాకు అర్థమైంది.” మధు నిశ్శబ్దంగా వెళ్లిపోయాడు. రాముడు ఊహించని విధంగా నమ్మకాన్ని గెలుచుకుని మంచి ప్రతిఫలం అందుకున్నాడు. ఈ కథను విన్న వారు అందరూ ఒక విషయాన్ని గుర్తు పెట్టుకున్నారు. మంచితనంతో, నిజాయితీతో ప్రవర్తిస్తే మాత్రమే మనం నమ్మకాన్ని గెలుచుకోగలం. కపటతను ఎంచుకుంటే నష్టమే ఎదురవుతుంది. కథ ముగింపు: ఈ కథలోని నీతి ఏమిటంటే, నిజాయితీతో ప్రవర్తించేవారు ఎప్పుడూ విజయం సాధిస్తారు. నమ్మకాన్ని గెలుచుకోవడం మన ఉత్తమ లక్షణం.

పూర్వకాలంలో ఒక గ్రామంలో వృద్ధురాలి జీవితం నిరుపేదగా సాగింది. ఆమె దగ్గర ఒక బంగారు గిన్నె తప్ప మరేదీ విలువైనది లేదు. ఆ గిన్నెను ఆమె తాతవారి ఆస్తిగా అందుకున్నారు. ఒక రోజు గ్రామానికి ఇద్దరు వ్యాపారులు వచ్చినారు. వారు పురుగులను, పాత వస్తువులను కొత్తవాటితో మారుస్తూ ఉంటారు. మొదటి వ్యాపారి పేరు మధు, రెండవదాని పేరు రాముడు. మధు కపట స్వభావం గలవాడు. కానీ రాముడు నిజాయితీగా ఉండేవాడు. వృద్ధురాలు తన కొడుకుకి మంచి విద్య కలిగించాలనుకొని ఆ గిన్నెను మార్చాలని భావించింది. ఆమె మనవరాలు సీతను పంపి, మొదట మధును పిలిపించిందీ. మధు ఇంట్లోకి వచ్చి, బంగారు గిన్నెను పరిశీలించాడు. గిన్నెను చూసి మధుది ఆశ చూపింది. అయితే, తన స్వార్ధాన్ని దాచుతూ వృద్ధురాలితో మాటాడాడు. “ఈ గిన్నె చాలా పాతది, దీని విలువ లేదు. నేను దీని బదులు చిన్నపాటి పిత్తల గిన్నె ఇస్తాను,” అని మధు తెలిపాడు. వృద్ధురాలు ఆశ్చర్యంగా అతనిని నిశబ్దంగా చూసింది. “మీరు మరి కొంత విలువైన వస్తువు ఇవ్వగలరా?” అని అడిగింది. “ఇది అంత విలువలేదు. మీరు సంపాదించుకోలేరు,” అని మధు తన మాటలు కొనసాగించాడు. వృద్ధురాలు నమ్మలేక, అతన్ని పంపింది. తర్వాత సీతను పంపి రాముడిని పిలిపించింది. రాముడు ఇంట్లోకి వచ్చి గిన్నెను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. “అమ్మగారూ! ఇది బంగారు గిన్నె. మీరు దీని బదులు చాలా విలువైన వస్తువులు పొందొచ్చు,” అని రాముడు సంతోషంగా చెప్పాడు. వృద్ధురాలు అడిగింది, “నిజంగా ఇది బంగారం అయితే, నాకు వీలైనంత మంచి మార్పిడి ఇవ్వగలవా?” రాముడు తన సంచిలోని బంగారు నాణేలను, వెండి వస్తువులను తీసి, అమ్మవారికి చూపించాడు. “ఇవి మీ గిన్నె విలువ. మీరు కోరుకుంటే ఇంకా వస్తువులు ఇవ్వగలను,” అని చెప్పాడు. వృద్ధురాలు ఆశ్చర్యంతో, “నా కొడుకుకు చదువు కొరకు ఇది ఉపయోగపడుతుంది,” అంటూ గిన్నెను రాముడికి అందించింది. రాముడు తన దగ్గర ఉన్న విలువైన వస్తువులన్నీ వృద్ధురాలికి ఇచ్చాడు. ఆమె ఆనందంతో కృతజ్ఞతలు తెలిపింది. రెండు వ్యాపారులు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు. రెండు రోజుల తర్వాత మధు తిరిగి వచ్చాడు, వృద్ధురాలు గిన్నెను రాముడికి ఇచ్చిందని తెలుసుకుని, కోపంతో ఊగిపోయాడు. “అతను తప్పు చేశాడు! ఇంత విలువైన బంగారు గిన్నెను ఎందుకు ఇచ్చావు?” అని ప్రశ్నించాడు. వృద్ధురాలు నవ్వుతూ చెప్పింది, “నిజాయితీ గలవారికి దేవుడే సహాయం చేస్తాడు. మీరు కపటంగా ప్రవర్తించారనే నాకు అర్థమైంది.” మధు నిశ్శబ్దంగా వెళ్లిపోయాడు. రాముడు ఊహించని విధంగా నమ్మకాన్ని గెలుచుకుని మంచి ప్రతిఫలం అందుకున్నాడు. ఈ కథను విన్న వారు అందరూ ఒక విషయాన్ని గుర్తు పెట్టుకున్నారు. మంచితనంతో, నిజాయితీతో ప్రవర్తిస్తే మాత్రమే మనం నమ్మకాన్ని గెలుచుకోగలం. కపటతను ఎంచుకుంటే నష్టమే ఎదురవుతుంది. కథ ముగింపు: ఈ కథలోని నీతి ఏమిటంటే, నిజాయితీతో ప్రవర్తించేవారు ఎప్పుడూ విజయం సాధిస్తారు. నమ్మకాన్ని గెలుచుకోవడం మన ఉత్తమ లక్షణం.