చాలా కాలం క్రితం, ఓ మహారాజు తన రాజ్యంలో గొప్ప పేరు ప్రఖ్యాతులు పొంది ఉండేవాడు. ఆయన ధనవంతుడు, ధైర్యవంతుడు, ప్రజలకు న్యాయం చేయడంలో నిరంతరం నిమగ్నుడు. కానీ ఒక రోజు అనూహ్యంగా, రాజుకు విచిత్రమైన అనారోగ్యం తగిలింది. ఆయన శరీరం బలహీనంగా మారిపోయింది, తినడానికి ఆసక్తి లేకుండా పోయింది. ముఖ్యంగా, ఆయన ముఖంలో చిరునవ్వు కనిపించేది కాదు. ఈ పరిస్థితిని చూసి, ఆ రాజ్యంలోని శ్రేష్ఠమైన వైద్యులను, హక్కీమ్‌లను రాజు పిలిపించుకున్నాడు. వాళ్లంతా రకరకాల ఔషధాలు, పానీయాలు, ఆయుర్వేద చికిత్సలు ఇచ్చారు. కానీ రాజు ఆరోగ్యం మాత్రం మెరుగు పడలేదు. ఒక రోజు రాజుగారి మంత్రివర్యులు, “మహారాజా, మన రాజ్యంలో ఒక తెలివైన యువ వైద్యుడు ఉన్నాడని విన్నాను. అతడిని పిలిపిస్తే ఎలా ఉంటుంది?” అని సూచించారు. రాజు చివరకు నిరాశతో, “వాడు వచ్చినా వదిలిపెట్టండి,” అంది అనుమతి ఇచ్చాడు. ఆ యువ వైద్యుడు పేరు ధన్వంతరి. అతడు రాజుగారి ఆసుపత్రికి వచ్చి, రాజును మౌనంగా పరిశీలించాడు. రాజు ముఖాన్ని చూసి, పలుకుబడి శూన్యంగా, మనస్సు బరువుగా ఉందని గమనించాడు. అతడు రాజుతో మృదువుగా, “మహారాజా, మీరు తనివిగా నవ్విన రోజు ఎప్పుడో గుర్తుందా?” అని అడిగాడు. రాజు కొంత ఆలోచించి, “చాలా సంవత్సరాల క్రితం. నా చిన్నప్పుడు స్నేహితులతో ఆడుకుంటూ నవ్వినాను. ఇప్పుడు అవి మిగిలిన గుర్తులే,” అన్నాడు. ధన్వంతరి చిరునవ్వుతో, “మహారాజా, ఆరోగ్యం ఒక్క శరీరానిదే కాదు. మనసు కూడా ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. నవ్వు మనసుకు ఔషధం. నేను మీకు ఓ కథ చెబుతాను. దయచేసి వినండి,” అన్నాడు. రాజు మొదట ఆశ్చర్యపోయాడు. “వైద్యుడు నాకు ఔషధం ఇవ్వకుండా కథ చెబుతాడా?” అని లోలోపల ఆలోచించాడు. అయినా, ధన్వంతరి చెప్పే కథను వినేందుకు అంగీకరించాడు. “ఒక ఊరిలో తక్కువ సంపాదనతో జీవించే రైతు ఉండేవాడు. అతడు రోజూ పొట్టకూడు కోసం కష్టపడి పని చేసేవాడు. కానీ అతడి హృదయం మాత్రం సంతోషంగా ఉండేది. ఒక రోజు, ఊరి పెద్ద మనిషి అతడిని అడిగాడు: ‘నీ దగ్గర సొమ్ము లేదు, భవిష్యత్తు భయం లేదు. అయినా నీవు ఎందుకు అంత ఆనందంగా ఉంటావు?’ రైతు నవ్వుతూ చెప్పాడు, ‘నా దయనీయ స్థితిని నేను నవ్వుతూ స్వీకరించాను. నేను ఉన్న దానితో సంతృప్తిగా ఉంటాను. ప్రతి రోజు ఉదయం ఆకాశాన్ని చూస్తే, నా చేతుల్లో ఉన్న పని చూసే సంతోషిస్తాను. ఈ ప్రపంచంలో ఎన్నో సమస్యలు ఉన్నా, నవ్వుతూ వాటిని ఎదుర్కొంటే, అవి చిన్నవిగా మారిపోతాయి.’ ఈ కథ రాజు మనసులోకి కొత్త ఆలోచన తెచ్చింది. ధన్వంతరి, ‘మహారాజా, మన జీవితంలో సమస్యలు ఉంటాయి. కానీ వాటిని నవ్వుతో స్వీకరించాలి. నవ్వు మన జ్ఞానాన్ని, ధైర్యాన్ని పెంచుతుంది. ఒకసారి మనం మన సమస్యల్ని ఎదిరించడంలో నవ్వుతో ముందడుగు వేస్తే, వాటి ప్రభావం తగ్గిపోతుంది,’ అన్నాడు. రాజు నెమ్మదిగా నవ్వాడు. ఆ నవ్వులో ఆశ, కొత్త వెలుగు కనిపించింది. రోజురోజుకీ, ధన్వంతరి రాజుతో నవ్వించే కథలు చెప్పాడు. కొన్ని రోజుల్లోనే రాజు ఆరోగ్యం మెరుగైంది. ఆయన మళ్ళీ ప్రజలమధ్యకు వచ్చి, తన మునుపటి లాంటి ఉత్సాహంతో రాజ్యాన్ని పాలించసాగాడు. రాజు ధన్వంతరిని పిలిచి, “నీ జ్ఞానం నాకు ఔషధంగా మారింది. నన్ను మళ్లీ నవ్వించినందుకు నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు,” అన్నాడు. అప్పటి నుండి ఆ రాజ్యంలో ప్రతి ఏడాది నవ్వు పండుగ జరిపేవారు. ప్రజలందరూ తమ సమస్యలు పక్కనపెట్టి, నవ్వుతూ, మస్కరా చేస

చాలా కాలం క్రితం, ఓ మహారాజు తన రాజ్యంలో గొప్ప పేరు ప్రఖ్యాతులు పొంది ఉండేవాడు. ఆయన ధనవంతుడు, ధైర్యవంతుడు, ప్రజలకు న్యాయం చేయడంలో నిరంతరం నిమగ్నుడు. కానీ ఒక రోజు అనూహ్యంగా, రాజుకు విచిత్రమైన అనారోగ్యం తగిలింది. ఆయన శరీరం బలహీనంగా మారిపోయింది, తినడానికి ఆసక్తి లేకుండా పోయింది. ముఖ్యంగా, ఆయన ముఖంలో చిరునవ్వు కనిపించేది కాదు. ఈ పరిస్థితిని చూసి, ఆ రాజ్యంలోని శ్రేష్ఠమైన వైద్యులను, హక్కీమ్‌లను రాజు పిలిపించుకున్నాడు. వాళ్లంతా రకరకాల ఔషధాలు, పానీయాలు, ఆయుర్వేద చికిత్సలు ఇచ్చారు. కానీ రాజు ఆరోగ్యం మాత్రం మెరుగు పడలేదు. ఒక రోజు రాజుగారి మంత్రివర్యులు, “మహారాజా, మన రాజ్యంలో ఒక తెలివైన యువ వైద్యుడు ఉన్నాడని విన్నాను. అతడిని పిలిపిస్తే ఎలా ఉంటుంది?” అని సూచించారు. రాజు చివరకు నిరాశతో, “వాడు వచ్చినా వదిలిపెట్టండి,” అంది అనుమతి ఇచ్చాడు. ఆ యువ వైద్యుడు పేరు ధన్వంతరి. అతడు రాజుగారి ఆసుపత్రికి వచ్చి, రాజును మౌనంగా పరిశీలించాడు. రాజు ముఖాన్ని చూసి, పలుకుబడి శూన్యంగా, మనస్సు బరువుగా ఉందని గమనించాడు. అతడు రాజుతో మృదువుగా, “మహారాజా, మీరు తనివిగా నవ్విన రోజు ఎప్పుడో గుర్తుందా?” అని అడిగాడు. రాజు కొంత ఆలోచించి, “చాలా సంవత్సరాల క్రితం. నా చిన్నప్పుడు స్నేహితులతో ఆడుకుంటూ నవ్వినాను. ఇప్పుడు అవి మిగిలిన గుర్తులే,” అన్నాడు. ధన్వంతరి చిరునవ్వుతో, “మహారాజా, ఆరోగ్యం ఒక్క శరీరానిదే కాదు. మనసు కూడా ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. నవ్వు మనసుకు ఔషధం. నేను మీకు ఓ కథ చెబుతాను. దయచేసి వినండి,” అన్నాడు. రాజు మొదట ఆశ్చర్యపోయాడు. “వైద్యుడు నాకు ఔషధం ఇవ్వకుండా కథ చెబుతాడా?” అని లోలోపల ఆలోచించాడు. అయినా, ధన్వంతరి చెప్పే కథను వినేందుకు అంగీకరించాడు. “ఒక ఊరిలో తక్కువ సంపాదనతో జీవించే రైతు ఉండేవాడు. అతడు రోజూ పొట్టకూడు కోసం కష్టపడి పని చేసేవాడు. కానీ అతడి హృదయం మాత్రం సంతోషంగా ఉండేది. ఒక రోజు, ఊరి పెద్ద మనిషి అతడిని అడిగాడు: ‘నీ దగ్గర సొమ్ము లేదు, భవిష్యత్తు భయం లేదు. అయినా నీవు ఎందుకు అంత ఆనందంగా ఉంటావు?’ రైతు నవ్వుతూ చెప్పాడు, ‘నా దయనీయ స్థితిని నేను నవ్వుతూ స్వీకరించాను. నేను ఉన్న దానితో సంతృప్తిగా ఉంటాను. ప్రతి రోజు ఉదయం ఆకాశాన్ని చూస్తే, నా చేతుల్లో ఉన్న పని చూసే సంతోషిస్తాను. ఈ ప్రపంచంలో ఎన్నో సమస్యలు ఉన్నా, నవ్వుతూ వాటిని ఎదుర్కొంటే, అవి చిన్నవిగా మారిపోతాయి.’ ఈ కథ రాజు మనసులోకి కొత్త ఆలోచన తెచ్చింది. ధన్వంతరి, ‘మహారాజా, మన జీవితంలో సమస్యలు ఉంటాయి. కానీ వాటిని నవ్వుతో స్వీకరించాలి. నవ్వు మన జ్ఞానాన్ని, ధైర్యాన్ని పెంచుతుంది. ఒకసారి మనం మన సమస్యల్ని ఎదిరించడంలో నవ్వుతో ముందడుగు వేస్తే, వాటి ప్రభావం తగ్గిపోతుంది,’ అన్నాడు. రాజు నెమ్మదిగా నవ్వాడు. ఆ నవ్వులో ఆశ, కొత్త వెలుగు కనిపించింది. రోజురోజుకీ, ధన్వంతరి రాజుతో నవ్వించే కథలు చెప్పాడు. కొన్ని రోజుల్లోనే రాజు ఆరోగ్యం మెరుగైంది. ఆయన మళ్ళీ ప్రజలమధ్యకు వచ్చి, తన మునుపటి లాంటి ఉత్సాహంతో రాజ్యాన్ని పాలించసాగాడు. రాజు ధన్వంతరిని పిలిచి, “నీ జ్ఞానం నాకు ఔషధంగా మారింది. నన్ను మళ్లీ నవ్వించినందుకు నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు,” అన్నాడు. అప్పటి నుండి ఆ రాజ్యంలో ప్రతి ఏడాది నవ్వు పండుగ జరిపేవారు. ప్రజలందరూ తమ సమస్యలు పక్కనపెట్టి, నవ్వుతూ, మస్కరా చేస