விஜயநகர அரசின் அகவையில் ஒரு சிறந்த கவிஞர், வழிப்புணர்ச்சி மிகுந்தவர், புத்திசாலி என்று பெயர் பெற்றவர் தெனாலிராமன். அவன் வாழ்க்கை முழுவதும் ஏராளமான சாகசங்களும், நகைச்சுவையும்தான். ஆனால், ஒருநாள் அவன் மீதான சோதனை மிக அவசரமாக வந்து விழுந்தது. அன்று மாலை, தெனாலிராமனின் மனைவி சீராள், வீட்டில் வருந்திக் கொண்டிருந்தாள். “என் ஆசை, ஒருநாள் அந்த அரசன் தனியாக வளர்க்கும் பசுமை நிற கத்தரிக்காயைப் போட்டு சாம்பார் செய்யவேண்டும். அந்த வாசனையை நினைத்து வாய்க்கூறும்,” என்று அவள் சொன்னாள். அவளது ஆசையை நிறைவேற்ற நினைத்த தெனாலிராமன், பிறகு இரவு இருட்டில் அரசனின் சந்ததியால் பாதுகாக்கப்படும் தோட்டத்திற்கு சென்றான். அங்குள்ள தெய்வீக கத்தரிக்காய்களின் பசுமை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது. அவன் அவற்றில் இரண்டு பெரிய கத்தரிக்காய்களை எடுத்து, அவற்றை தன் துணியில் மூடி வீட்டிற்கு கொண்டு வந்தான். அடுத்த நாள் காலை, தெனாலிராமனின் மனைவி அந்த கத்தரிக்காயில் சுவையான சாம்பாரை செய்து, குடும்பத்தினர் அனைவரும் மகிழ்ந்தனர். ஆனால் அந்த சந்தோஷம் நெடுங்காலம் இல்லை. அவன் சிறிய மகன் ராமு, அன்றிரவு தூங்கும் போது, தன் அப்பாவை தோட்டத்தில் கத்தரிக்காய் பறித்ததை பார்த்துவிட்டான். இரவு நேரத்தில், தெனாலிராமன் திடீரென எழுந்தான். அவன் மகன் இன்னும் உறக்கத்தில் இருந்தான். திடீர் யோசனை ஒன்று தெனாலிராமனுக்கு வந்தது. அவன் எடுத்து வைத்திருந்த ஒரு மட்கொளியில் தண்ணீர் ஊற்றி, நனையும் வரை ராமுவின் மேல் தெளித்தான். சிறுவன் திடுக்கிட்டுக் கண் திறந்தான். “அப்பா, ஏன் என்னை தூக்கி ஊற்றுகிறீர்கள்?” என்று கேட்க, “ராமு, வெளியில் மழை பெய்கிறது. உன் மீது சிதறி விழுந்துவிட்டது,” என்று தெனாலிராமன் சிரித்தான். குழந்தை நம்பி மறுபடியும் தூங்கிவிட்டது. அடுத்த நாள், அரசனின் தோட்டத்தில் கத்தரிக்காய்கள் இரண்டு காணாமல் போன செய்தி அறியப்பட்டு, அரண்மனையில் பரபரப்பு ஏற்பட்டது. அரசன் மிகுந்த கோபத்தில், “என் தோட்டத்தில் இருந்து யார் திருடினர்?” என்று விசாரணை நடத்த உத்தரவிட்டார். விசாரணை வந்தபோது, தெனாலிராமனின் மகன் ராமு, தோட்டத்தில் பார்த்ததை சொல்லிவிட்டான். அவனை நீதிமன்றத்திற்கு அழைத்து வந்தனர். “கத்தரிக்காய்களை நீ எடுத்தாயா?” என்று கேட்க, தெனாலிராமன், “நான் கொஞ்சம் குழப்பத்தில் இருக்கிறேன், அரசே. என் மகன் சொன்னதை கேட்கலாம்,” என்றான். அரசன், ராமுவிடம், “நீ என்ன பார்த்தாய்?” என்று கேட்டார். குழந்தை தயக்கத்துடன், “நேற்று இரவு நான் என் அப்பாவை தோட்டத்தில் கத்தரிக்காய் பறிக்க பார்த்தேன். ஆனால் அந்த நேரம் கனமழை பெய்தது, அப்பா சொன்னார் அது கனவு என்று,” என்றான். அரசன் சிரித்தார். “நேற்று எங்கேயும் மழை பெய்யவில்லை. இவன் உறக்கத்தில் கனவு கண்டிருப்பான். தெனாலிராமன், உன்னிடம் குற்றம் இல்லை,” என்றார். அரசனும் அமைச்சர்களும் சிரித்தனர். தெனாலிராமன் தனது மகனையும் மனைவியையும் அழைத்துக் கொண்டு வீட்டுக்குத் திரும்பினான். அவன் மனதிற்குள், “சிறிது புத்திசாலித்தனம் இருந்தால் பெரியவர்களுக்கே ஏமாற்றம்வரும்,” என்று சிரித்தான். அந்த நாள் முதல், அரசன் தனது தோட்டத்தில் பாதுகாப்பை இரட்டிப்பாக்கினார், ஆனால் தெனாலிராமனின் கதை மக்கள் மத்தியில் நகைச்சுவையுடன் பரவியது. இன்றும் விஜயநகரத்தில், ஒருவன் சிக்கலான சூழலில் புத்தி கொண்டு செயல்படுகிறான் என்றால், “அவன் தெனாலிராமனைப்