రాజస్థాన్ ఎండలో ఎండిపోయిన మైదానాల్లో, చిన్న గ్రామాల మధ్య, ఒక గొప్ప వీరుడు పేరుపొందాడు. అతని పేరు పాబూజి. పాబూజి గురించి ఎక్కడైనా చిన్న పిల్లలు అడిగినపుడూ పెద్దలు ఒకే మాట చెబుతారు— "అతను లక్ష్మణుని అవతారం, ధైర్యానికి చిరునామా." పాబూజి చిన్ననాటినుంచే ధైర్యవంతుడు. తన తల్లి హంసదేవీ గర్భం నుండి పుట్టినప్పుడు, ఒక ఋషి వచ్చి ఇలా అన్నాడు: "ఈ కుమారుడు గొప్ప కార్యానికి పుట్టాడు. ఇతడు పశువులను కాపాడే దేవుడవుతాడు." పాబూజి పెరిగేకొద్దీ అతని ధైర్యం, దయ ఊహించదగినవి. ఒక రోజు, పాబూజి తండ్రి రాజసింగ్ అతనికి ఒక నల్లగడ్డి గుర్రాన్ని ఇచ్చాడు. ఆ గుర్రానికి పేరు కесర కలామి. ఈ గుర్రం పాబూజికి కేవలం ప్రయాణ మిత్రమే కాదు, అతడి జీవితం. ఒక రోజు పాబూజి తన స్నేహితులతో కూర్చుని ఉన్నాడు. అకస్మాత్తుగా గ్రామానికి దూరంగా గొడవ శబ్దాలు వినిపించాయి. "దోచేవాళ్లు వచ్చారు! మన పశువులను అపహరిస్తున్నారు!" అని ఒక యువకుడు ఊపిరి పీల్చుకుంటూ వచ్చాడు. పాబూజి వెంటనే లేచి, కесర కలామిని తొడిగి, తన కత్తిని పట్టుకుని ఆ ప్రాంతానికి దూసుకెళ్లాడు. స్నేహితులు—all courageous young men—అతని వెంట పరిగెత్తారు. మార్గం పొడవుగా ఉన్నా, పాబూజికి కесర కలామి మీద పూర్తి నమ్మకం. "నేను పశువులను కాపాడతానని మాట ఇచ్చాను," అని పాబూజి గట్టిగా అన్నాడు. దోచేవాళ్లు పశువులను తోడుకుంటూ వెళ్తుండగా, పాబూజి గట్టిగా అరవడం విన్నారు. "ఏ! మన పశువులను విడిచిపెట్టు!" అని పాబూజి పిలిచాడు. దోచేవాళ్లు నవ్వారు. "నీ దేశాన్ని సమర్థించుకోగలవా?" ఒక దొంగ ఎగతాళి చేశాడు. "నేను మాట ఇచ్చాను. మాట నిలబెడతాను," అని పాబూజి ధైర్యంగా అన్నాడు. దీంతో ఘర్షణ మొదలయ్యింది. దోచేవాళ్లు గడ్డకట్టిన వాడ్లు. కానీ పాబూజి కесర కలామి మీద ఎక్కి, తన కత్తిని నిపుణంగా వాడాడు. అతను ఒక్కో దోచేవాడిని వెనక్కి తోసి, పశువులను రక్షించాడు. ఒక దోచేవాడు పాబూజిని వెనక నుంచి గాయపర్చాలని ప్రయత్నించాడు. కానీ కесర కలామి పేగులోంచి అలజడి వచ్చి, మెలిక వేసింది. పాబూజి ఆ ప్రమాదాన్ని తప్పించుకున్నాడు. తరువాత, అతను ఆ దోచేవాడిని ఎదుర్కొని, తన కత్తిని భుజంపై ఉంచాడు. "ఇక్కడినుంచి వెళ్ళిపో! మళ్ళీ ఎప్పుడూ రావద్దు," అన్నాడు పాబూజి. దోచేవాళ్లు భయంతో పరుగెత్తారు. పశువుల్ని తిరిగి గ్రామానికి తీసుకెళ్లి అందరికీ అప్పగించాడు. గ్రామస్తులు ఆనందంతో పాబూజిని చుట్టుముట్టారు. ఒక వృద్ధురాలు చేతులు జోడించి ఇలా చెప్పింది: "పాబూజీ! నీవు లేకపోతే మా జీవితం శూన్యం." అప్పుడే మేఘం కమ్ముకున్నట్టుగా, పాబూజి తల నెమ్మదిగా వంచి ఇలా అన్నాడు: "ఇది నా వ్రతం. నేను పశువులను కాపాడతానని మాట ఇచ్చాను. ఆ మాట నిలబెట్టుకున్నాను." అంతేకాదు, కесర కలామిని ముద్దాడాడు. "నీవు లేకపోతే, ఇవన్నీ సాధ్యపడేవి కావు," అని మెల్లగా అన్నాడు. గుర్రం మ్రోగింది. పాబూజి ధైర్యం, నమ్మకం, కесర కలామితో ఉన్న అహంధన్యమైన బంధం జనానికి చిరస్మరణీయ