రాజమహేంద్రవరం రాజ్యంలో రాజు శ్రీరాముడు తన ధర్మబద్ధమైన పాలనతో ప్రజలకు ప్రీతిపాత్రుడయ్యాడు. ఆయనకు సరసన ఉండేది రాణి సుజాత. రాజ్యానికి ఆనందాన్ని, శాంతిని ఇచ్చే వారు ఇద్దరే. అయితే, కొన్నిసార్లు మనసులోని చిన్న అపార్థాలు పెద్ద సమస్యలకు దారి తీస్తాయి. రాజ్యంలోనే ప్రసిద్ధుడైన ఏనుగు గజేంద్ర, రాజమహేంద్రవరం కోటలో పెంచబడేది. అతని గొప్ప శక్తి, వినయంతో ప్రజలంతా గజేంద్రను ఎంతో ప్రేమించేవారు. రాజు నిత్యం ఏనుగుతో ముద్దాడేవాడు. "గజేంద్ర, నువ్వు లేకపోతే ఈ కోట నిస్సారంగా ఉంటుంది," అని మురిపించేవాడు. ఒకసారి, రాజు జన్మదినోత్సవాన్ని ఘనంగా నిర్వహించడానికి యావత్ రాజ్యాన్ని అలంకరించారు. అందరూ రాజుకు శుభాకాంక్షలు చెబుతుండగా, రాజు తన ఏనుగు గజేంద్రను మెచ్చుకుంటూ అందరి ముందే ఒక విలక్షణమైన పతకాన్ని దానికిచ్చాడు. ఆ దృశ్యాన్ని చూసిన రాణి సుజాత మనసులో అసూయ కలిగింది. "ఇంత గొప్ప గౌరవాన్ని మనం కూడా పొందలేదు. రాజు ఆ ఏనుగును ఎంత ప్రేమిస్తున్నాడో!" అని ఆమె ఆలోచనలో పదే పదే గుర్తుకు తెచ్చుకుంది. ఆ రాత్రి, రాణి తన స్నేహితురాలితో మాట్లాడుతూ, "రాజు మనకంటే అధికంగా గజేంద్రను ప్రేమిస్తాడా? నన్ను మరచిపోతున్నాడా?" అని అడిగింది. స్నేహితురాలు నవ్వుతూ, "అసలు మనస్సులో అనుమానానికి చోటివ్వకూడదు రాణీ! రాజు మిమ్మల్నే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తాడు," అని నమ్మబలికింది. కానీ రాణీ మనస్సు మాత్రం అసూయ బాధతో నిండిపోయింది. కొద్దిరోజుల తరువాత, కోటలో ఒక ప్రమాదం జరిగింది. ఏదో ఆహారాన్ని తిన్న గజేంద్ర ఆకస్మికంగా అస్వస్థతకు గురయ్యాడు. వైద్యులు వచ్చి పరీక్షించారు కానీ ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. రాజు విచారంతో, "గజేంద్ర, నువ్వు నాకెంతో ప్రియమైనవాడివి. నీకు ఏమైంది?" అని అడిగాడు. ఆ సమయంలో రాణి సుజాత, లోపల తాను చేసిన పనిని గుర్తు చేసుకుంది. అసూయతో, రాత్రి గజేంద్రకు ఇచ్చిన ఆహారంలో విషాన్ని కలిపించింది. ఆ పని తాను చేయకూడదని తెలిసినా, రాజు గజేంద్రపట్ల చూపుతున్న ప్రేమను ఊహించలేక అసూయకు లోనైపోయింది. ఇప్పుడు గజేంద్ర బాధతో నడుముకొని ఉండటం చూసి, ఆమె మనస్సులో విచారం కలిగింది. "ఎందుకు ఇలా చేశాను?" అని విచారపడింది. గజేంద్ర చివరికి తన ప్రాణాలను విడిచిపోయాడు. రాజు కన్నీటి పర్యంతమయ్యాడు. "నిజమైన మిత్రుడు, నా కుటుంబ సభ్యుడు నన్ను వదిలిపెట్టాడు," అని విలపించాడు. ప్రజలు కూడా గజేంద్ర మరణాన్ని తెలుసుకుని విచారమయ్యారు. చివరికి, రాణి తన తప్పును ఒప్పుకుంది. రాజు ఎదుట నిలబడి, "ఇది నా తప్పు రాజా. అసూయతో నేను చేసిన పనికి పశ్చాత్తాప పడుతున్నాను. నాకు శిక్ష విధించు," అని నమిలింది. రాజు బాధతో, "అసూయ మనిషిని ఎలా నాశనం చేస్తుందో నువ్వే ఉదాహరణ," అని చెప్పాడు. "క్షమించడానికి నాకు హక్కు లేదు. కానీ నీ ఆత్మ అభివృద్ధికి ఇలాంటి పని మళ్ళీ చేయవద్దు," అని సూచించాడు. వాస్తవానికి, ఈ కథకు ఇంకా ఒక మర్మం ఉంది. రాణి సుజాత, గత జన్మలో అదే గజేంద్రగా జన్మించింది. అప్పట్లో ఆమె కూడా అసూయతో ఒక చిన్న వనరుని ఎలుగుబంటి మీద దాడిచేసింది. ఆ పాపం వల్ల ఈ జన్మలో రాణిగా పుట్టినా, అసూయను జయించలేకపోయింది. కానీ, తన తప్పును గ్రహించి, పశ్చాత్తాపంతో మంచి మార్గాన్ని ఎంచుకుంది. ఈ కథ మనకు ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్పుతుంది. మనసులో అసూయను పెంచుకుంటే,