பழம்பெரும் ஊரின் எல்லையில் ஒரு வயலில், சாஹு என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார். அவர் மாடு, எருமை, வெள்ளாடு என்று பல்வேறு கால்நடைகளை வளர்த்து வந்தாலும், அவருக்கு மிகவும் உழைப்பாளியும், சுமைகளை சுமப்பதில் சிறந்தவனும் ஒரு கழுதை இருந்தது. அந்த கழுதையை எல்லோரும் கேலி செய்தும், புனைச்சும் பார்த்தார்கள். ஒரு நாள், சாஹு விவசாயி காட்டில் மரம் வெட்டி வந்தபோது, புலி ஒன்று இழந்து போன தோலை கண்டார். ''இதையாவது ஏதாவது செய்வேன்'' என்று அதைப் பெட்டியில் வைத்து வீட்டுக்கு கொண்டுவந்தார். அன்று இரவு, சாஹு நிதானமாக அந்த புலியின் தோலை கழுதையின் மேல் போர்த்தி, ''இன்று இரவு வயலில் சென்று சாகுபடி செய்யும் பயிர்களைத் திருடிக் கொண்டு வா, யாரும் உன்னைப் பார்த்து பயந்து ஓடிவிடுவார்கள்'' என்று சொன்னார். கழுதை இதைக் கேட்டு அதிருப்தியடைந்தது; புலியின் தோலை அணிந்ததும், தனது வலிமையை உணர்ந்தது. கழுதை புலியின் தோலில், வயலில் நடந்தது. அதை பார்த்த மற்ற நாய்கள், மாடுகள், குரங்குகள் எல்லோரும் பரபரப்பாக ஓடினர். ''புலி வந்துவிட்டது!'' என்று பயந்து ஓடினர். கழுதை மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தது. ''நான் புலியாகிவிட்டேன், யாரும் எனக்குப் பயப்படுகிறார்கள்'' என்று மனம் மகிழ்ந்தது. அது பயிர்களை மனமுவந்து சாப்பிட்டது. இப்படி தினமும் கழுதை புலியின் தோலை அணிந்து வயலில் சென்று பயிர்களை சாப்பிடத் தொடங்கியது. எல்லோரும் உண்மையில் புலி வந்துவிட்டதாக நம்பினர். பிற கால்நடைகளும், மனிதர்களும் பயந்தார்கள். ஓர் நாள், அந்த ஊரின் தலைவன், தன் பாதுகாவலர்களுடன் வயலைக் காப்பாற்ற வந்தார். புலியின் தோல் போர்த்தியிருந்த கழுதையைப் பார்த்து அவரும் திகைத்துப் போனார். ''புலி வந்து பயிர்களை அழிக்கிறது!'' என்று அனைவரும் உதவிக்கூழும் திட்டம் செய்தனர். ஆனால் அதே சமயம், ஒரு பழைய கழுதை அந்த இடத்திற்குள் வந்தது. அது புலியின் தோலை அணிந்த கழுதையை நன்கு கவனித்தது. ''இதன் நடையில் ஒன்றும் சரியாக இல்லை, அதன் கால் அடிகள் ஒரு கழுதையையே போன்றிருக்கின்றன'' என்று அது சற்று சந்தேகமாக இருந்தது. அந்த நேரத்தில், கழுதை மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து புலியில் இருப்பதைக் கொண்டு பெருமைப்பட, தன் இயற்கை குரலில் ஒரு பெரிய குரல் எழுப்பியது – ''ஏய்யா, ஏய்யா!'' என்ற கழுதையின் குரல் அப்போதெல்லாம் முழங்கியது. உடனே அங்கு இருந்த மக்கள், பாதுகாவலர்கள், கால்நடைகள் – அனைவரும் அதிர்ச்சி அடைந்தனர். ''இது புலி அல்ல, கழுதைதான்!'' என்று உணர்ந்து கொண்டார்கள். ''இதோ அதுக்காகத்தான் தங்கப்போட்ட தோல் உங்களைப் புலியாக்காது'' என்று ஊரார் கூறினர். பாதுகாவலர்கள் விரைந்து வந்து புலியின் தோலை கழற்றி, கழுதையைப் பிடித்து வைத்தனர். அதன் பின், அந்த கழுதை மீண்டும் பழைய நிலைக்கு வந்தது. அப்போது அந்த வயலின் வயதான விவசாயி அனைவரிடம் சொன்னார்: ''நீங்கள் உங்கள் இயல்பைக் மறைத்தாலும், உங்கள் உண்மையான குரலை மறைக்க முடியாது. பொய் தோற்றம் எதையாவது ஒருநாள் வெளிப்படுத்தும்.'' அந்த முடிவில், மக்கள் அனைவரும் இந்த சம்பவத்தை ஒரு பாடமாக எடுத்துக்கொண்டனர். ''வெளிப்படையான உண்மை எப்போதும் வெல்லும், வெளிப்படையாக இருங்கள்'' என்றார் அந்த விவசாயி. இந்தக் கதையின் நுணுக்கமான உண்மை: நீங்கள் உங்களை வேறு யாராகவும் காட்ட முயன்றாலும், உங்களது இயல்பு ஒருநாள் வெளிப்படும். — இந்த கதையின் பழமொழி: ''இயல்பு மறைக்க இயலாது; பொய் தோற்றம் எப்போதும் வெல்கிறது.''