పూర్వకాలంలో ఒకటి పెద్ద అడవిలో ఎంతో మందమందంగా పక్షులు, జంతువులు ఉంది. ఆ అడవిలో ఒక చిన్న నెమలి పిట్ట ఉండేది. ఆ పిట్ట పేరు చిన్నారి. రోజూ తన కూటిని అడవి పొదల్లో కట్టుకుని, అక్కడే దానిపట్ల ఎంతో ప్రేమతో జీవించేది. ఒకరోజు, ఆ ప్రాంతంలో ఒక భారీ పక్షి, ఫాల్కన్ వచ్చి పడింది. దానికి ఎక్కడైనా వేటాడే అలవాటు. బలమైన పంజాలతో, గట్టి గొంతుతో, ఇతర పక్షులకు భయంకరమైన శత్రువు. ఆ ఫాల్కన్ అడవి పక్కనే ఉన్న పొలాల్లోకి వచ్చి, అక్కడ ఉన్న పిట్టలను వేటాడటం మొదలుపెట్టింది. ఒక రోజు, చిన్నారి తన స్నేహితుడితో కలిసి ఆకుకూరలు తింటూ మాట్లాడుతుంది. "చిన్నారి, నువ్వు ఎంత ధైర్యంగా ఉన్నావు! ఫాల్కన్ వచ్చినప్పటికీ నీకెంత భయం లేదు?" అని అడిగింది స్నేహితుడు. చిన్నారి చిరునవ్వుతో, "ఇది నా ప్రాంతం. నాకు ప్రతి పువ్వూ, ప్రతి పొదా తెలుసు. అవసరమైతే నేనేనా దాన్ని మోసం చేయగలను!" అని చెప్పింది. ఈ మాటలు తను చెప్పిన కొద్ది గంటలోనే, ఫాల్కన్ ఒక్కసారిగా పై నుండి దూసుకొచ్చింది. చిన్నారి వెంటనే పొదల్లోకి దూకింది. ఫాల్కన్ ఎంత ప్రయత్నించినా, పొదల్లో దాచుకున్న చిన్నారి కనిపించలేదు. చివరికి, అలసిపోయిన ఫాల్కన్ వెళ్ళిపోయింది. ఆ రాత్రి చిన్నారి స్నేహితుడు ఆశ్చర్యంతో, "నువ్వు చాలా తెలివిగా మాయం అయ్యావు! ఈ అడవిలో నీకు ఎంత పరిచయం ఉందో తెలుస్తోంది!" అని అన్నాడు. "అవును," అన్న చిన్నారి, "మన ప్రాంతంలో, మనకు తెలిసిన ప్రదేశాల్లో మనం ఎప్పుడూ మంచి రక్షణలో ఉంటాం." ఇంతలో, ఫాల్కన్ అక్కడే నుండి వింటూ, "ఈ చిన్న పిట్ట చాలా తెలివిగా ఉంది. కానీ దీనిని దాని ప్రాంతం బయటికి రమ్మని ఎలా అలరించాలో చూస్తాను," అని తనలోనే అనుకుంది. కొన్ని రోజులు గడిచాయి. ఫాల్కన్ చిన్నారిని గమనిస్తూ ఉంది. ఒక రోజు, ఫాల్కన్ మెత్తగా చిన్నారి దగ్గరకి వచ్చి, "చిన్నారి, నువ్వు ఎంత చక్కగా పర్యావరణాన్ని తెలుసుకున్నావు! కానీ ఆ పొలంలో ఉన్న ఎండుగడ్డి మధ్య పువ్వుల్లో ఎవరూ దాగలేరని వినిపించింది. నువ్వు అక్కడ దాగితే నన్ను మోసం చేయగలవా?" అని ప్రలోభపెట్టింది. చిన్నారి ఆలోచించింది. "నాకు ఆ పొలం పరిచయం లేదు. కానీ నన్ను ఇలా సవాల్ చేస్తున్నావు కదా!" అని తాను ఒప్పుకుంది. అప్పుడు ఇద్దరూ కలిసి ఆ ఎండుగడ్డి పొలానికి వెళ్లారు. ఫాల్కన్ మళ్ళీ పై నుండి దూసుకొచ్చింది. అక్కడ చిన్నారి ఎక్కడ దాగాలో, ఎక్కడికి పరుగెత్తాలో తెలియక, అటూ ఇటూ పరుగులు తీసింది. కానీ ఫాల్కన్ తన బలమైన పంజాలతో చిన్నారిని చిక్కుకోంది. "అయ్యో! నన్ను వదిలెయ్యవు ఫాల్కన్!" అని చిన్నారి ఆకులారింది. ఫాల్కన్ నవ్వుతూ, "నువ్వు నీ నేలలో ఉంటే నన్ను ఓడించగలవు. కానీ నీకు తెలియని ప్రదేశంలో నీవే ఓడిపోతావు. ఇది నేనూ నేర్చుకున్న పాఠం," అని చెప్పింది. చిన్నారి బాధతో, "నా తప్పు గుర్తించాను. ఇకపై ఎక్కడైనా నేను పరిచయమైన ప్రదేశంలోనే ఉండాలి. అది నాకు రక్షణ," అని నిశ్చయించుకుంది. అప్పటినుండి, చిన్నారి తన అడవి పొదల్లోనే ఉండిపోయింది. ఎప్పుడు ఎవరైనా దాని దగ్గరకు వస్తే, దానికున్న పరిచయాన్ని వాడుకుని శత్రువులను తప్పించేది. అడవి పక్షులు అన్నీ చిన్నారి తెలివిని మెచ్చుకోసాగాయి. కథ చివరగా, అందరికీ తెలిసింది — మిత్రులారా, ప్రతి ఒక్కరికీ తన పరిచయమైన, సురక్షితమైన ప్రదేశంలో ఉండటం ఎంతో ముఖ్యం. అలా ఉంటే ఎంత పెద్ద శత్రువైనా మనం ఎదుర్కొంటాం. కానీ పరిచయం లేని చోట మన బలం పనిచేయదు. ఈ కథ యొక్క నైతికత: పరిచయం ఉన్న చోటే మనం విజయవంతంగా నిలబడగల